Ik, Irma, kwam als voetballend meisje, op het sportterrein van SV Honselersdijk, voor het eerst in contact met een zwarte newfoundlander reu. We hadden als wij elkaar zagen altijd even contact. Deze hond maakte heel wat los in mij.
Toen ik verkering kreeg met Nino, bleek de passie tijdens een bezoek aan het openingsfestival van het strandseizoen van Hoek van Holland wederzijds te zijn. Daar hobbelde een bruine reu los tussen de mensenmassa. Wij hadden alleen maar oog voor die hond. Vanaf dat moment wisten wij het alle twee zeker, we wilden graag een Newfy en wel een bruine.
In 1988 zijn wij lid geworden van de NNFC (Nederlandse newfoundlander Club). We verdiepten ons in het ras. Maar als werkende mensen vonden wij het niet verstandig om aan een Newfy pup te beginnen.
In 1990 kwam Nino thuis te zitten met een blessure. het zou een langdurige kwestie worden. We dachten opdat moment..........een goede tijd is aangebroken om te gaan informeren naar een pup. Opdat moment waren er lange wachttijden voor een bruine newfoundlander. We belden de pupbemiddeling van de NNFC en die hadden het heugelijke nieuws dat in Limburg bij kennel van der Waterkroost, een bruin teef beschikbaar was van 8 weken oud.
Een dag later reisden we af naar Limburg. Daar aangekomen zagen we een plaatje van een newfoundlandermoeder en een nog mooiere pup. Na lange gesprekken die dag gingen we in de avond met onze pup, Sheila, op schoot in de auto, op weg naar huis. Wat er allemaal wel niet kan veranderen in een mensenleven in 1 dag.
In 1992 kwam er een zwarte dame uit de kennel van het Ploegersland bij. Haar roepnaam was Dunja.
jammer genoeg overleed veel te vroeg, in november 1994, onze lieve bruine beer Sheila. Dunja kwijnde helemaal weg. Opdat moment hadden we een oogje op Django van de Oude Kazerne. We belden de reu-eigenaar. Django was al op leeftijd, maar had een paar weken voor het telefoontje nog een teef gedekt bij de kennel From Bobo's Home.
Dit was voor ons geen onbekende naam, omdat vrienden van ons 2 reuen hadden uit deze kennel. Het waren geweldige honden, dus namen wij contact op met de fam. Huyskens. De dekking was geslaagd en we konden een bezoekje komen brengen om ook moeders te zien. het contact verliep goed en in juli 1995 is Tigra geboren.
Manuela kon vol passie vertellen over het fokken van newfoundlanders. Ook Yvonne en Jan Buijvoets konden vol passie over het houden van en het fokken van newfoundlanders vertellen. Door deze mensen en zeker door hun hulp hebben wij in 1999 een kennelnaam aangevraagd.
The Emperor's Companion
Dus de naam zegt het al: alle puppen die bij ons worden geboren blijven de maatjes van de Keijsers. Het is niet alleen een keizerlijke naam die de honden meekrijgen, maar ook een naam die ze verdienen. Wij vinden het honden met een gouden randje en een hart van goud.
Wij wensen u veel lees - en kijkplezier op onze site. Mocht u meer informatie willen schroom niet ons te bellen of te mailen. ( kijk op de contact-page )